ΓΙΑΤΙ ΔΕΝ ΘΕΛΟΥΜΕ ΤΙΣ ΑΝΕΜΟΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ ΣΤΗ ΔΙΡΦΥ : ΠΑΝΙΔΑ ΚΑΙ ΧΛΩΡΙΔΑ

ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΣΤΕΝΗΣ

Νο 3

Σιδερίτης

Άς πάρουμε  τα πράγματα από την αρχή.Όταν αναφερόμαστε στη Δίρφη δεν εννοούμε μόνο την γνωστή σε όλους κορυφή η οποία λέγεται Δέλφη αλλά μια περιοχή  Χερσαίας Έκτασης (ha)63000 0 και  συνολικής Περιμέτρου (km)240.1

 Η Δίρφυς είναι σημαντική οροσειρά της κεντροανατολικής Εύβοιας. Η Δέλφη στα 1.743 μέτρα, αποτελεί την υψηλότερη κορυφή της. Σε αυτό το σημείο βρισκόταν στην αρχαιότητα το ιερό της  Διρφύας  Ήρας, καθώς το βουνό ήταν γνωστό σαν το αγαπημένο ησυχαστήριο της θεάς .Η Δίρφη με τα γύρω βουνά, Πυξαριάς, Ξεροβούνι, Σκοτεινή και Μαυροβούνι, σχηματίζει μια οροσειρά μήκους 50χλμ. περίπου. Οι πηγές  της Δίρφης είναι αναρίθμητες και από εκεί  ξεκινούν τα  μεγάλα ποτάμια της Εύβοιας,  αλλά και δεκάδες ακόμα μικρά ποτάμια και ρέματα.

Καταστρέφουν για πάντα το ευαίσθητο οικοσύστημα της Δίρφυς

Πώς;

Βάζοντας στη θέση του τόνους μπετό, σίδερο καλωδιώσεις ,μπάζα, απόβλητα, χυμένα λάδια κ.λ.π.

- Το συνολικό βάρος της κάθε μεγάλης ανεμογεννήτριας είναι ανάλογο με το μέγεθός της και ξεκινάει από 223 τόνους, 264 τόνους, 313 τόνους και φτάνει στους 490 τόνους.

Κάθε μεγάλη ανεμογεννήτρια χρειάζεται 150 τ.μ. τσιμέντο και σε βάθος τουλάχιστον 3 μέτρων και για κάθε πυλώνα χρειάζεται να πέσουν 800 περίπου κυβικά μέτρα μπετόν.

 Αρκετές φορές έχει τύχει να αρπάξουν φωτιά οι τουρμπίνες και να την μεταδώσουν στο δάσος.

Τα δάση  της περιοχής έχουν υποστεί  κατά καιρούς φθορές από φωτιές και άλλους λόγους, αλλά  σε λίγα χρόνια επανήλθαν. Η ζημιά που  θα γίνει τώρα δεν διορθώνεται γιατί το ατσάλι και το  τσιμέντο θα μείνουν εκεί για αιώνες.

                                ΠΑΝΙΔΑ ΚΑΙ ΧΛΩΡΙΔΑ

Πετρίτης.

 Η περιοχή αποτελεί έναν σημαντικό βοτανικό παράδεισο. Από αυτά, ορισμένα φύονται μόνον σε τούτη την περιοχή και πουθενά αλλού στον κόσμο. Κάποια μάλιστα, φέρουν στην λατινική, δηλαδή στην παγκοσμίως αποδεκτή επιστημονική ονομασία τους ονόματα των περιοχών στις οποίες βρέθηκαν, όπως: Silene dirphya, Origanum (δηλ. ρίγανη) lirium (από την θέση «Λειρή», του καταφυγίου), Viola dirphya, Nepeta argolika susp dirphya κ.α.

Πιο αναλυτικά:

Η βλάστηση του βουνού αποτελείται από πολλά σπάνια είδη. Εδώ αναπτύσσονται εκτεταμένα δάση από κεφαλληνιακή ελάτη με μπαλώματα από καστανιές που διαδέχονται την μεσογειακή μακία, τα πευκοδάση και τα φρύγανα στα χαμηλά. Τα ψηλότερα σημεία είναι γυμνά και φιλοξενούν μόνο την χαμηλή βλάστηση των κορυφών. Στα ρέματα φυτρώνουν τεράστια πλατάνια, σφενδάμια και λεύκες και η βλάστηση συμπληρώνεται με πουρνάρια, βουνοκυπάρισσα, αριές, φράξους, σορβιές, ίταμους, γκορτσιές, κ.ά. Δεκάδες είναι τα ενδημικά του βουνού και της Εύβοιας αλλά και πολλά ακόμα σπάνια φυτά που συναντάει κανείς στην βόλτα του. Από αυτά, τα πιο σημαντικά είδη είναι η Nepeta argolica subsp dirphya, τα αγριόσκορδα Allium dirphianum και Allium calamarophilon, η Asperula suffruticosa, η Asperula lutea subsp euboea, η Minuartia dirphya, η σιληνή Silene dirphya, το κολχικό Colchicum euboeum, οι καμπανούλες Campanula constantini, Campanula cymaea και Campanula goulimyi, η βιόλες Viola dirphya και Viola euboea, η φριτιλάρια Fritillaria euboeica, τα βαλσαμόχορτα Hypericum delphicum και Hypericum fragile, το τσάι της Εύβοιας Sideritis euboea, η Cruciata taurica subsp euboea, το Origanum lirium, ο φλώμος Verbascum euboicum, το Senecio eubaeus, ο Stachys tetragona, το Geocaryum euboicum, η Malcolmia macrocalyx subsp scyria και το Cirsium heldreichii subsp euboicum. Άλλα ενδιαφέροντα φυτά του βουνού είναι η παιώνια Paeonia mascula subsp hellenica, η Rindera graeca, η Cephalaria flava subsp setulifera, το Linum leucanthum, η Primula vulgaris subsp rubra, η Stellaria holostea, ο Leptoplax emarginata, το Ribes orientale, η Corydalis blanda subsp blanda, η Inula candida subsp limonella, η Achillea umbellata, ο Bolanthus graecus, η καμπανούλα Campanula incurva, η ορχιδέα Epipactis palustris, η Genista millii, η ιριδα Iris germanica, το γεράνι Geranium macrorrhizum, η Saxifraga sibthorpii, η σιληνή Silene pentelica, το λυχνάρι Arum cylindraceum, το Chaerophyllum aromaticum, η Lysimachia serpyllifolia και το Damasonium bourgaei.

Η Δίρφη είναι ένα ιδιαίτερα δύσβατο βουνό με πυκνά δάση και έτσι εδώ βρίσκουν το κατάλληλο καταφύγιο δεκάδες είδη της ορνιθοπανίδας, ενώ πολλά πουλιά που μεταναστεύουν από τα βόρεια προς τα νότια πρωτοκαταφθάνουν στις πλαγιές του βουνού. Από τα αρπακτικά στην περιοχή ζουν σπιζαετοί, φιδαετοί, σφηκιάρηδες, γερακίνες, ξεφτέρια, διπλοσάινα, πετρίτες, μαυροπετρίτες, δεντρογέρακα και βραχοκιρκίνεζα. Από τα νυχτόβια αρπακτικά εδώ ζουν μπούφοι, γκιώνηδες, κουκουβάγιες, χουχουριστές και τυτούδες. Στις πιο απομονωμένες πλαγιές ζούνε λίγες πετροπέρδικες και στα ψηλότερα σημεία απαντώνται κοκκινοκαλιακούδες, κόρακες, δεντροσταρήθρες, σταχτοπετρόκληδες και χιονοψάλτες. Άλλα είδη του βουνού είναι το σπάνιο αγριοπερίστερο, το γιδοβύζι, ο κούκκος, η βουνοσταχτάρα, ο τσαλαπετεινός, ο μεσαίος δρυοκολάπτης, το βραχοχελίδονο, ο τρυποφράχτης, ο θαμνοψάλτης, ο καρβουνιάρης, η ασπροκωλίνα, ο γαλαζοκότσυφας, η τσίχλα, η γερακότσιχλα, ο πυρροβασιλίσκος, η γαλαζοπαπαδίτσα, ο σταχτομυγοχάφτης, ο βραχοτσοπανάκος, το βουνοτσίχλονο και ο τσιφτάς.

Τα αμφίβια του βουνού περιλαμβάνουν σαλαμάνδρες, πρασινόφρυνους, φρύνους, κιτρινομπομπίνες, γραικοβάτραχους και σβελτοβάτραχους. Η ερπετοπανίδα της Δίρφης είναι εξαιρετικά πλούσια. Μεταξύ άλλων εδώ ζουν μεσογειακές χελώνες, κρασπεδοχελώνες, κονάκια, τυφλίτες, σαμιαμίδια, τρανόσαυρες, σιλιβούτια, τοιχόσαυρες, αβλέφαροι, λιακόνια, έφιοι, λαφιάτες, δεντρογαλιές, σαπίτες, νερόφιδα, σαΐτες, αγιόφιδα, σπιτόφιδα και οχιές. Η πανίδα των θηλαστικών από την άλλη είναι φτωχή και μόνο οι βίδρες που ακόμα ζούνε στα ρέματα ξεχωρίζουν. Άλλα είδη είναι οι αλεπούδες, οι ασβοί, οι σκαντζόχοιροι, τα πετροκούναβα, οι νυφίτσες και οι λαγοί. Στο βουνό ζει και ένας στενότοπος ενδημικός γρύλος που περιλαμβάνεται στο Διεθνές Κόκκινο Βιβλίο των Απειλούμενων Ζώων, η Parnassiana dirphys, αλλά και δύο ενδημικοί του βουνού τζίτζικες, η Cicadetta dirfica και η Euboeana castaneivaga.

Τα στοιχεία αντλήθηκαν:

natura

ΗΟΡΕΙΝΗ ΧΛΩΡΙΔΑ ΤΗΣ ΚΕΝΤΡΙΚΗΣ ΕΥΒΟΙΑΣ, Εύη Σαραντέα Μίχα

ΦΙΛΩΤΗΣ

Φυτά

Abies cephalonica (Κεφαλλονίτικο έλατο)

Acer opalus hyrcanum (Σφενδάμι σερβικό)

Adenocarpus complicatus complicatus (Αδενόκαρπος ο συμπεπτηγμένος)

Aethionema iberideum

Alcea pallida pallida

Allium calamarophilon

Anthriscus nemorosa

Asperula suffruticosa

Astragalus creticus rumelicus

Athamanta macedonica

Berberis cretica (Βερβερίς η κρητική)

Bolanthus graecus

Campanula constantinii

Campanula cymaea

Cardamine raphanifolia acris

Carum graecum graecum

Castanea sativa (Καστανιά)

Cephalaria flava setulifera

Cerastium banaticum speciosum

Cerastium candidissimum

Chaerophyllum aromaticum

Cirsium heldreichii euboicum

Cirsium heldreichii heldreichii

Corydalis bulbosa blanda

Crepis incana

Cruciata taurica euboea

Damasonium alisma

Daphne jasminea (Δαφνούλα ιασμινοειδής)

Dianthus biflorus

Dianthus diffusus

Draba parnassica

Drypis spinosa

Epilobium angustifolium

Erophila verna verna

Erysimum microstylum

Euphorbia amygdaloides heldreichii

Euphorbia deflexa

Fritillaria euboeica

Galium citraceum

Galium melanantherum

Galium thymifolium

Genista millii (Γενίστα η Μίλιος)

Geocaryum parnassicum

Geranium macrorrhizum

Hypericum delphicum

Hypericum fragile

Ilex aquifolium (Αρκουδοπούρναρο)

Juniperus foetidissima (Βουνοκυπάρισσο)

Lamium garganicum striatum

Laserpitium siler garganicum

Lepidium hirtum nebrodense

Lilium chalcedonicum

Linum aroanium

Linum elegans

Lysimachia serpyllifolia

Malcolmia macrocalyx scyria

Malva neglecta

Menyanthes trifoliata

Narcissus poeticus poeticus

Nepeta argolica dirphya

Onobrychis alba laconica

Onosma erectum erectum

Orchis purpurea

Origanum lirium

Origanum scabrum

Ornithogalum exaratum

Paeonia mascula hellenica

Paronychia albanica graeca

Phyllitis scolopendrium

Platanus orientalis (Πλάτανος)

Polygala nicaeensis tomentella

Polygonum equisetiforme

Polygonum idaeum

Populus tremula (Τρεμόλευκα)

Rhamnus saxatilis prunifolius (Ράμνος ο προυνόφυλλος)

Ribes orientale (Ρίμπες το ανατολικό)

Rindera graeca

Satureja parnassica parnassica

Saxifraga exarata

Saxifraga scardica

Saxifraga sempervivum

Saxifraga sibthorpii

Scabiosa taygetea taygetea

Scutellaria rupestris parnassica

Sedum cepaea

Senecio ambiguus ambiguus (Σενέκιο το αμφίβολο)

Senecio eubaeus

Sideritis euboea

Silene dirphya

Silene multicaulis genistifolia

Smyrnium orphanidis

Sorbus aria aria (Ασημοσορδιά)

Stachys tetragona

Taraxacum gracilens

Taraxacum molybdocephalum

Taxus baccata (Ίταμος)

Teucrium montanum helianthemoides

Thlaspi ochroleucum

Thymus dolopicus

Valeriana alliariifolia

Verbascum delphicum

Verbascum euboicum

Viola alba dehnhardtii

Viola alba thessala

Viola chelmea

Viola dirphya

Viola euboea

Viola reichenbachiana

Viola sieheana

Αξιόλογα Πτηνά

Accipiter gentilis gentilis (Διπλοσάινο)

Alectoris graeca (Πετροπέρδικα)

Anthus campestris campestris (Χαμοκελάδα)

Apus melba melba (Σκεπαρνάς)

Aquila chrysaetos chrysaetos (Χρυσαητός)

Bubo bubo bubo (Μπούφος)

Caprimulgus europaeus (Γυδοβυζάχτρα)

Cinclus cinclus aquaticus (Νεροκότσυφας)

Circaetus gallicus (Φιδαητός)

Emberiza caesia (Σκουρόβλαχος)

Emberiza cia (Βουνότσιχλονο)

Falco eleonorae (Μαυροπετρίτης)

Falco peregrinus brookei (Πετρίτης)

Gyps fulvus (Όρνιο)

Hieraaetus fasciatus (Σπιζαητός)

Hydrobates pelagicus (Υδροβάτης)

Lanius collurio collurio (Αητόμαχος)

Lullula arborea arborea (Δεντροσταρήθρα)

Monticola solitarius (Γαλαζοκότσυφας)

Motacilla cinerea (Σταχτοσουσουράδα)

Pernis apivorus (Σφηκιάρης)

Phylloscopus bonelli orientalis (Βουνοφυλλοσκόπος)

Sitta europaea caesia (Δεντροτσοπανάκος)

Sitta neumayer neumayer (Βραχοτσοπανάκος)

Strix aluco aluco (Χουχουριστής)

Sylvia atricapilla (Μαυροσκούφης)

Sylvia curruca curruca (Λαλοτσιροβάκος)

Turdus viscivorus (Τσαρτσάρα)

Tyto alba alba (Τυτώ)

Αξιόλογα Αμφίβια / Ερπετά

Bombina variegata scabra (Κιτρινοβομβίνα)

Bufo viridis viridis (Πρασινόφρυνος)

Coluber gemonensis gemonensis

Hyla arborea arborea (Δεντροβάτραχος)

Το να υποστηρίζεις ότι καταστρέφοντας για πάντα τα ευαίσθητα οικοσυστήματα και βάζοντας στη θέση του τόνους μπετό και σίδερα σώζεις τον πλανήτη είναι τουλάχιστον φαιδρό να το συζητάς.

Ολοκληρώθηκε εχθές μια από τις πρώτες συναντήσεις του συλλόγου μας για το πολύ σημαντικό θέμα της ενδεχόμενης καταστροφής τεράστιου ορεινού όγκου και δασών κεφαλληνιακής Ελάτης περιοχής Νατούρα σε όλη τη κεντρική Εύβοια.
Ευχαριστώ τον κόσμο που ήρθε τους φορείς που συνεργαζόμαστε ενεργά του κατοίκους που ήρθαν από τα χωρία και κόσμο από Χαλκίδα. Είχαμε κάποια τεχνικά θέματα έλλειψη μικροφώνου που έκανε δύσκολο τον συντονισμό και μερικά τρολ που ήθελαν απλά να αποτρέψουν τον διάλογο.
Η κουβέντα τράβηξε αρκετά σε χρόνο δεν είχαμε την δυνατότητα να δούμε το ντοκυμαντέρ και να αναπτύξουμε τις προτάσεις για το αύριο και μια βιώσιμη λύση.
Δεν μπορείς να λύσεις το ενεργειακό πρόβλημα της χώρας σε μια ανοιχτή κουβέντα στο θεατράκι της Χαλκίδας ούτε τα ψυχολογικά που κουβαλάνε μερικοί.
Μερικά θέματα που παρανοήθηκαν εσκεμμένα είτε τυχαία.

Περί κλιματικής κρίσης πρώην κλιματική αλλαγή πρώην υπερθέρμανση - Υπάρχει μια συστηματική υποβάθμιση του περιβάλλοντος από την αρχή της πρώτης μόνιμης εγκατάστασης του ανθρώπου αυτό αυξήθηκε ραγδαία με τις πόλεις την εξάπλωση του πληθυσμού την βιομηχανική επανάσταση κλπ Δεν μπορεί να το αρνηθεί κανείς αυτό.

Η ανοιχτή συγκέντρωση στο θέατρο Κωτσόπουλου

  Στο θέατρο Κωτσόπουλου στη Χαλκίδα  πραγματοποιήθηκε χθες βράδυ εκδήλωση που διοργάνωσε ο Ορειβατικός Σύλλογος Χαλκίδας και ο Ορειβατικός Σύλλογος Στενής.Για μια ακόμα φορά η  παρουσία ανθρώπων του Δήμου μας ήταν εντυπωσιακή.

ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ…, μια εξίσου επικίνδυνη «επιδημία»….!!

ΣΤΑΜΑΤΗΣ ΣΕΛΚΙΖΙΩΤΗΣ

ΑΙΟΛΙΚΑ ΠΑΡΚΑ…, μια εξίσου επικίνδυνη «επιδημία»….!!

Η Ελληνική Κυβέρνηση και η κάθε Κυβέρνηση Κεντρική, Περιφερειακή ή Δημοτική Διοίκηση, μπροστά στην γενική κατακραυγή και αντίδραση των πολιτών στην «επιχειρηματική χωρίς κανένα όφελος» λαίλαπα των Αιολικών πάρκων, θα έπρεπε να αναστείλει άμεσα την δραστηριότητα από την ώρα που έγινε πλέον φανερό, ότι το φυσικό περιβάλλον και αναρίθμητα τοπία φυσικού κάλλους της χώρας καταστρέφονται «μαζικά»…

«Η θέση των Ορειβατικών Συλλόγων Ηπείρου σε σχέση με τον νέο Περιβαλλοντικό Νόμο»

ΑΝΑΚΟΙΝΩΣΗ

«Η θέση των Ορειβατικών Συλλόγων Ηπείρου σε σχέση με τον νέο Περιβαλλοντικό Νόμο»

Οι ορειβατικοί σύλλογοι Ηπείρου, δηλώνουμε πως πρώτη φορά στην ιστορία των συλλόγων μας αντιμετωπίζουμε τόσο ζοφερό μέλλον για τη φύση στο όνομα της ανάπτυξης.

Ο υποκριτικός περιβαλλοντικός νόμος Χατζηδάκη θα μείνει στην ιστορία σαν ένα συμβόλαιο θανάτου για την προστατευόμενη φύση και την ποιότητα ζωής των γενεών που θα έρθουν.

Ανεμογεννήτριες η παραπληροφόρηση και το φαγοπότι Η Εφημε

ΑΝΤΑΜΩΜΑ ΣΤΗ ΔΙΡΦΥ

Εκτός από δρομείς, είμαστε πρωτίστως άνθρωποι με αγάπη και αγωνία για την προστασία του περιβάλλοντος.

Ενώνουμε λοιπόν τα κοινά μας συναισθήματα για την Φύση και εκφράζουμε με συμβολικό τρόπο την αντίθεση μας απέναντι σε ενέργειες που «αδειάζουν» την ομορφιά του βουνού και απειλούν το μέλλον της Φύσης. Με αίσθημα ευθύνης καλούμε όποιον επιθυμεί να έρθει στο βουνό της Δίρφης και να συμμετάσχει μαζί μας.

Όλοι μαζί λέμε ΟΧΙ στις Ανεμογεννήτριες!

Υ.Γ. Σε αυτή τη ζωή είμαστε όλοι περαστικοί! Όμως η γη μας θα είναι εδώ για να φιλοξενήσει και τις επόμενες γενιές! Με γνώμονα λοιπόν την σκέψη αυτή ενώνουμε τις δυνάμεις μας για να προστατέψουμε το φυσικό μας περιβάλλον!

ΧΡΗΣΤΟΣ ΓΟΥΒΑΙΛΗΣ

Δες την αλήθεια, αυτός είναι ο πραγματικός Πόλεμος!

Αναδημοσίευση :ΕΝΑΛΛΑΚΤΙΚΟΣ



Σύντομα θα βιώσουμε τις τρομερές του συνέπειες,  απλά δεν το έχουμε ακόμη αντιληφθεί… 

Φανταστείτε να εμπλεκόμασταν σε πόλεμο με κάποιο άλλο κράτος και ο εχθρός να κατέστρεφε τα υδάτινα αποθέματά μας, να βομβάρδιζε με ναπάλμ τους οικοτόπους της χώρας μας και να αφάνιζε σπάνια προστατευόμενα είδη. Να έριχνε πυραύλους με κεφαλές λευκού φωσφόρου και να πυρπολούσε  τα πιο παρθένα δάση μας. Να ισοπέδωνε με τα βαριά πυροβόλα του στόλου του πανέμορφες βραχονησίδες του Αιγαίου μας σε Κυκλάδες και Δωδεκάνησα.  Να επιχειρούσε αεροπορικές επιδρομές με ρουκέτες και να κατεδάφιζε τις περήφανες και ιστορικές κορφές των βουνών μας, Άγραφα, Βασιλίτσα, όρη Ασπροπόταμου, Ζήρια, Ακαρνανικά όρη, Βέρμιο, Ταΰγετο, Πήλιο, Πάρνωνα, Μαίναλο, Ροδόπη, Γκιόνα, Βαρδούσια, Πιέρια…

Φαντασθείτε  ένα παρόμοιο σενάριο… Θα επρόκειτο για πραγματικό εφιάλτη, την απόλυτη εθνική τραγωδία, από την οποία δύσκολα θα μπορούσε να συνέλθει και να ορθοποδήσει ξανά ο τόπος μας!

Μην τρομάζετε όμως. Δεν βρισκόμαστε σε εμπόλεμη κατάσταση με κανένα γειτονικό κράτος. Οι υπερφίαλοι γείτονές μας προς το παρόν φωνασκούν,  αλλά εμείς μια χαρά τα καταφέρνουμε και μόνοι μας, να αφανίσουμε   την πανέμορφη χώρα μας. Δεν χρειαζόμαστε τη βοήθεια κανενός, ξέρουμε τον τρόπο. Απλά βαπτίζουμε την καταστροφή που μόνο ένας πόλεμος μπορεί να επιφέρει, ως «πράσινη ανάπτυξη» και «επενδύσεις» και ξεμπερδεύουμε!

Ο χάρτης του τρόμου αλλάζει την τοπιογραφία της Ελλάδας

Και για να μην μιλάμε άλλο πια με γρίφους, ας ρίξουμε μια ματιά στον χάρτη της ΡΑΕ (Ρυθμιστική Αρχή Ενέργειας) για να έχουμε μια μόλις αμυδρή εικόνα από το θλιβερό αποτύπωμα του μέλλοντός μας. 

Εκεί θα δούμε με απόλυτη σαφήνεια πώς θα έχει διαμορφωθεί σε λίγα χρόνια η ελληνική τοπιογραφία, όταν δηλαδή θα έχουν εγκατασταθεί οι περίπου 20.000 ανεμογεννήτριες, στις πιο περήφανες οροσειρές μας, στις πιο ονειρεμένες ερημονησίδες μας, στα πιο γοητευτικά σημεία των κατοικημένων νησιών μας, στα γνωστά για την άγρια ομορφιά τους ακρωτήριά μας.

Εν μέσω καραντίνας λόγω κορωνοϊού στήνουν ανεμογεννήτριες στην Οκτωνιά Ε...

Το Τοπικό Συμβούλιο Στενής για την στέγαση του πυροσβεστικού κλιμακίου και τις ομάδες πυρασφάλειας

Triangle Of Sadness

Στη Χιλιαδού θα γυριστεί η ταινία Triangle Of Sadness του βραβευμένου με Χρυσό Φοίνικα Σουηδού σκηνοθέτη, Ruben Ostlund.Τα γυρίσματα εάν οι συνθήκες λόγω κορονοιού το επιτρέψουν θα γίνουν τον Ιούλιο.Πρωταγωνιστής ο γνωστός ηθοποιός του Χόλυγουντ Woody Harrelson

ΤΟ ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΣΤΕΝΗΣ ΓΙΑ ΤΙΣ ΑΝΕΓΕΝΝΗΤΡΙΕΣ Νο 2

AΡΡΑΓΕΣ ΜΕΤΩΠΟ

ΙΔΙΑ ΑΠΟΨΗ

ΙΔΙΑ ΓΝΩΜΗ

ΙΔΙΑ ΘΕΛΗΣΗ

Το αρραγές  είναι αυτό που δεν έχει ράγισμα και κατά συνέπεια δεν σπάζει. Οι έως τώρα συγκεντρώσεις στη Στενή και οι αποφάσεις  του Δημοτικού Συμβουλίου  δείχνουν ότι σχηματίζεται ένα παλλαϊκό μέτωπο εναντίον της εγκατάστασης των ανεμογεννητριών από όλους τους κατοίκους του Δήμου μας το οποίο είναι πράγματι αρραγές.

Το 2001,Δημοτική Αρχή, φορείς, κάτοικοι αντέδρασαν έντονα και οι ανεμογεννήτριες δεν πέρασαν. Ήταν μια μεγάλη νίκη για την περιοχή μας. Δόθηκε ένας δύσκολος αγώνας και κερδήθηκε.

Θυμίζουμε  την ανακοίνωση του 2001:

«Λέμε όχι στις εκχερσώσεις εκτάσεων, λέμε όχι στην καταστροφή της Διρφυακής φύσης. Η θέση μας είναι αδιαπραγμάτευτη. Κρούουμε τον κώδωνα του κινδύνου σε όσους εμπλέκονται άμεσα ή έμμεσα στην έκδοση άδειας (ΥΠΕΧΩΔΕ) εγκατάστασης Αιολικών Πάρκων και τους επισημαίνουμε κάτι απλό και πολύ σημαντικό: κανένα έργο δε γίνεται και δε λειτουργεί αν δεν υπάρχει η αποδοχή του από την τοπική κοινωνία και αυτό ας το λάβουν σοβαρά υπόψη».

Το ίδιο παλλαϊκό μέτωπο δημιουργείται και σήμερα.

Το Δημοτικό Συμβούλιο ήταν σαφές και εκφράζει όλες τις παρατάξεις:

ΙΔΙΑ ΑΠΟΨΗ

ΙΔΙΑ ΓΝΩΜΗ

ΙΔΙΑ ΘΕΛΗΣΗ

Οι συγκεντρώσεις που έγιναν στη Στενή έδειξαν το ίδιο. Σύλλογοι, φορείς, συνεταιρισμοί, ομάδες εθελοντών, κάτοικοι:

ΙΔΙΑ ΑΠΟΨΗ

ΙΔΙΑ ΓΝΩΜΗ

ΙΔΙΑ ΘΕΛΗΣΗ

Ίσως κάποιοι που δεν είναι από την περιοχή δεν μπορούν να αντιληφθούν την λατρεία των κατοίκων της περιοχής για τη φύση τους.

Την προστασία του δάσους η περιοχή μας  την έχει πληρώσει με ζωές.

Η προστασία του δάσους  είναι για μας καθήκον.

Από τα χρόνια της ενετοκρατίας  και της τουρκοκρατίας  οι κάτοικοι της Κλεισούρας, των Στροπώνων, των Βαβούλων και του Απόγκρεμνου ζούσαν και προστατεύονταν από το δάσος. Από αυτά τα χωριά καταγόμαστε όλοι μας.

Όλα αυτά τεκμαίρονται από αδιάψευστα  ιστορικά στοιχεία τα οποία είναι στη διάθεση του καθενός.

Από το ΙΣΤΟΡΙΚΟ ΚΑΙ ΛΑΟΓΡΑΦΙΚΟ ΑΡΧΕΙΟ ΣΤΕΝΗΣ  αναδημοσιεύουμε κείμενο από το μεγαλειώδες βιβλίο, του Στροπωνιάτη δάσκαλου Γιώργου Ντεγιάννη, ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΓΟΥΣ ο οποίος περιγράφει  πως μια εποχή ανέχειας και φτώχειας  οι κάτοικοι προέταξαν το συμφέρον του δάσους, που είναι και δικό τους συμφέρον και δημιούργησαν σύλλογο για την προστασία του. Το βιβλίο εκδόθηκε το 1939 αλλά είχε γραφτεί πολύ νωρίτερα.

Ο ΠΡΩΤΟΣ ΣΥΛΛΟΓΟΣ ΤΗΣ ΣΤΕΝΗΣ

Ο πρώτος σύλλογος που ιδρύθηκε στη Στενή ήταν πρωτοβουλία της νεολαίας του χωριού που σε συνεργασία με τον Λεβαντογιάννη, τον  δασικό , τον δάσκαλο (ο οποίος μπορεί να ήταν  ο Κουτσούκος ή ο Γιαννούκος,δεν διευκρινίζετε), έφτιαξαν τον πρώτο οργανωμένο σύλλογο που κύριος σκοπός του ήταν η προστασία του πράσινου. Στο καταστατικό του συλλόγου προβλέπονταν και πρόστιμα υπέρ του συλλόγου για αυτούς που έκαναν ζημιές.Ο σύλλογος έγινε πιθανώς μετά το 1920 και το καταστατικό διαβάστηκε και ψηφίστηκε από όλη την νεολαία της Στενής. Το καταστατικό διάβασε ο δάσκαλος στο μπαλκόνι της κοινότητας.

Οι φίλοι του πράσινου

«Όταν άνθρωποι πολλοί μαζί-παίρνουν πάνω τους έργο, το πρώτο που χρειάζονται», τους είπε ο δάσκαλος, «είναι να οργανωθούνε» Για να μπορούνε, να καταμερίζουνε τη δουλειά».Καμία αντιλογία δεν ακούστηκε. Αναλάβανε τότε ο δάσκαλος, που είπε τη γνώμη, ο δασοκόμος κι ένας από τους χωριανούς, να οργανώσουνε τις δυνάμεις του χωριού, κάνοντας ένα σύλλογο.Την πρώτη Κυριακή μετά τη Θεία Λειτουργία σήμανε η καμπάνα και μαζεύτηκαν όλοι στην πλατεία. Ο δάσκαλος, νέος  τούτος από την Κλεισούρα, ανέβηκε στο γραφείο της κοινότητας στον εξώστη και διάβασε ένα προς ένα τα άρθρα του καταστατικού.Ο Γιάννης  δεν ανήκει στη νέα γενιά.Κι όμως χρησιμεύει αυτή την ώρα αυτή την ώρα, όσο κανείς άλλος. Ο Γιάννης δεν είναι γέρος .Θα πεθάνω κάποτε ! Ναί! Το παραδέχομαι! Αλλά να γεράσω ποτέ! Γεράζει το μυαλό;» λέει Κι όταν κουνούνε μερικοί το  κεφάλι, για να δείξουνε την αμφιβολία τους, συμπληρώνει:   «Οι γέροι δίνουνε τις πιο γνωστικές ορμήνειες!»

Πόσο χαίρονται οι νέοι, που τον έχουνε μαζί τους!

Απάνω από όλα είναι και ζωντανή ιστορία του λόγγου.

Ο Γιάννης πρότεινε και μπήκανε στο καταστατικό και τούτες οι διατάξεις:

«Όποιος αφήνει τη γίδα του λυτή, πλερώνει στο ταμείο του συλλόγου πρόστιμο 25 δραχμές, για κάθε φορά, ανεξάρτητα από την  πλερωμή της ζημιάς στους νοικοκυραίους ή στο κράτος».

«Όποιος κόβει κοντοέλατο ή κοντόπευκο,,πλερώνει για κάθε δεντράκι 25 δραχμές στο ταμείο του συλλόγου, εκτός από το πρόστιμο και την ποινή, που του βάνει το δικαστήριο».

Οι χωριανοί δίνοντας το λόγο τους στο δασάρχη, δεν είχανε σκεφτεί καθόλου τις οικόσιτες γίδες.

«Τι ζημιά μπορεί να κάνει ένα ζωντανό! Ο Γαλάνης»- που τις μπουσκετάριζε επιτόπου- «είναι ένας ιδιότροπος!»

Έτσι λέγανε και τα είχαν όλοι μαζί του, γιατί τις σκότωνε.

Αν δεν ήταν ο Γιάννης,χωρίς να το καταλάβουνε. Θα βγαίναν από το λόγο τους.

Έπειτα θέλει ένας να κλείσει μια αμποριά στον κήπο του, κόβει ένα σγατζοπεύκο. «Τι είναι αυτό! Να κόψεις πεύκο, μάλιστα είναι ζημιά!»

Δεν στοχάζεται, όταν το κόβει κι ύστερα που δικιολογιέται έτσι, πως από μικρό δεντράκι γίνεται μεγάλος πεύκος.

Κατόπιν έρχονται οι γυναίκες. Θέλουνε κλαριά να κάψουνε το φούρνο, να ψήσουνε καρβέλια.Με τις ασπαλαθιές μαζί κόβουνε και τα ελατάκια και τα πευκάκια.Και δεν τόχουνε για τίποτε!

«Έ , και τι είναι αυτό!Μιλείς για ένα αγατζόπευκο, για ένα κοντοέλατο! Να ήτανε και κανένα χαϊδεμένο κλαρί!» 

Ο Γιάννης έχει προσέξει, πως αυτή είναι η αιτία που δεν αφήνει τα έλατα,να κατεβούν από τον «Ανήλιο» μέσα στο χωριό, να σμίξουν εδώ με τα πεύκα. Χιλιάδες φυτρώνουνε και μυριάδες φουρνίζουν οι γυναίκες κάθε χρόνο. Άμα ψηφίστηκε το καταστατικό οι νέοι θελήσανε να βάνουνε το Γιάννη πρόεδρο.

«Αδύνατο! Μην το κάνετε καθόλου λόγο!»

«-Δεν μας καταδέχεσαι;»

-«Κάθε άλλο! Αλλά ο σύλλογος έχει φροντίδες. Αυτές θα με δέσουνε. Δε θάμαι λεύτερος να πετιέμαι,όποτε μου βουληθεί,στο λόγγο. Κι είμαι μαθημένος! Δε μπορώ τώρα σε τέτοια ηλικία να αλλάξω τις συνηθειές μου. Έπειτα έχω και τις φροντίδες του σπιτιού. Έχω οικογέναια. Και στο κάτω-κάτω δε βλέπω και την ανάγκη.Τόσοι νέοι είστε γεμάτοι όρεξη».

 Να κόψομε εμείς τις συνήθειες μας με το τσεκούρι

Ο Λεβεντογιάννης

Όταν ταχτοποιήθηκε το συμβούλιο, ο Γιάννης πήγε και τους αντάμωσε όλους μαζί,εκεί που συνεδρίαζαν.

«Εγώ γυρίζω ολημερίς στο λόγγο,κι έχουνε δει πολλά τα μάτια μου»,τους είπε. «Δεν είναι αρκετή μονάχα η διάθεση, που έχουμε να κρατήσουμε το λόγο μας απέναντι στο Κράτος.Χρειάζεται να γνωρίζουμε πως θα καταφέρουμε, να μην παραστρατεί κανείς και ρεζιλευτούμε όλοι. Ένας ποντικός τρώει το ψωμί, αλλά τα ποντίκια τόφαγαν ακούς, να λένε».

Ένα σωρό δεντράκια χάνονται κάθε μέρα. Το παιδί παίρνει από το σπίτι τη μαχαίρα.Δυο βήματα είναι μακριά το δασάκι. Έχει δει τον πατέρα του, να κόβει δέντρα. Θέλει κι αυτό να καταφέρει την ίδια δουλειά. Πόσα πευκάκια, πόσα ελατάκια δε βλέπω εγώ σκυλοφαγωμένα γύρω-γύρω από τις μαχαιριές. Άλλα πέφτουν, άλλα στέκονται βαριά πληγωμένα.

Το τσοπανόπουλο ευχαριστιέται, να παίζει ξεφλουδίζοντας τα κλαριά! Που ξέρει αυτό, τι σημασία έχει η φλούδα για το δέντρο!

Ο ξυλοκόπος βαδίζοντας ανάμεσα στο δάσος, δίνει στο πεύκο, που ορθώνεται πλάι στο δρόμο, μια τσεκουριά για να δοκιμάσει αν είναι κοφτερό το τσεκούρι του. Μια θα δώσει αυτός! Τη δεύτερη θα τηνε δώσει κάποιος άλλος και τρίτος την άλληνε, ώσπου να αποτελειώσουνε το κλαρί.

Ο στρατοκόπος πιάνει τις κορφές από τα ελατάκια  και τις δένει κόμπο. Θέλει να δει, τι θα γένει με τα χρόνια αυτός ο κόμπος. Έτσι βλέπεις ένα σωρό σακάτικα έλατα δεξιά-αριστερά στο δρόμο.

Αντί να κόβονται τα κλαριά δώσαμε το λόγο μας,και σωστό είναι, να κόψουμε εμείς τις συνήθειες μας με το τσεκούρι».

Δε χρειάστηκε να βάνουνε τα δυνατά τους, για να πετύχουνε,να μη βλαφτεται το δάσος. Και τι ήταν αυτό!Μήπως ζητούσε το δάσος, να κοπιάσουνε για λόγου του;

Η μόνη θετική δουλειά,που χρειαζόταν, ήτανε τα παλούκια εκεί στο λειάσμα. Κι αυτά για να δασωθεί το μέρος πιο γρήγορα. Αλλιώς ο άνεμος θα κουβαλούσε μόνος του εκεί τους σπόρους της πλατάνας.

Μόλις πάτησε η άνοιξη-δεν είχε ακόμη καλά ξεχιονίσει-οι φίλοι του πράσινου, έχοντας επικεφαλής το δασοκόμο, πήγανε στη ρεματιά, καθαρίσανε τα πλατάνια φορτώσανε τα μουλάρια τους παλούκια, πήρανε κι όσα σήκωνε καθένας στον ώμο του και τα ξεφορτώσανε πλάι στο λιάσμα, σειρά τον ανήφορο. Κατόπι βάλθηκαν όλοι και τα μπήξανε στη γης, όπως τους είχε πει ο δασάρχης.

Την ίδια χρονιά πρασίνισε κιόλας το λειάσμα. Τα παλούκια ξεβλαστώσανε και τότε απλώθηκε απάνω στο γυμνό ένα αριοπλεγμένο δίχτυ,που τέντωσε και δέθηκε από όλες τις άκρες ολόγυρα στο λόγγο. Είναι βαμμένο πράσινο, μα πιο ξέθωρο από το δάσος γύρω.

Αυτό είναι το χρώμα της πλατάνας.

Κατά τον κάμπο

Άμα τέλειωσαν αυτή τη δουλειά ,δεν είχανε να κάμουνε στο δάσος άλλο τίποτε. Τότε δε στασυρώσανε τα χέρια οι φίλοι του πράσινου. Δεν είπανε: «τελείωσε, αυτό ήταν όλο», και να καθήσουνε, περιμένοντας και παινέματα από το χωριό.Μέσα τους καίει η ιερή φωτιά, κι η ορμή για δουλειά ξεχειλίζει. Που θα ξεχυθεί τώρα αυτή;-Στον κάμπο! Αυτός είναι γυμνός.Τίποτε άλλο από αγριαπιδιές-αφημένες εδώ κι εκεί για ήσκιο-δε βλέπεις. Αυτός ο κάμπος έχει σχηματιστεί από προσχώσεις. Χώμα κοκκινόμαυρο μπόια βαθιά. Δε βρίσκεις ούτε ένα πετραδάκι μέσα.Τώρα ήρθε ο καιρός να γίνουν εκείνα , που ονειρεύοτανε ο Πανταζής, για καρυδιές,ελιές,συκιές και μυγδαλιές.

Και δεν είναι λίγος ο κάμπος ,τέσσερις ώρες διάστημα του πλάτους και άλλες τόσες του μάκρους.

«Όχι Κλεισούρα με τις δυο χιλιάδες τους ανθρώπους ζεί αυτός, άμα δενδροφυτευτεί, παρά αγρόπολη με είκοσι φορές περισσότερο πληθυσμό» .Έτσι στοχάζονται οι φίλοι του πράσινου.Κι ο στοχασμός αυτός τους αρματώνει με θέληση αδάμαστη, να φέρουνε τέλος σε αυτό το έργο.

Αγοράζουνε πέντε στρέμματα τόπο στο «Κεφαλάρι» και τόνε χαρίζουνε στο σκολειό.

«Σας δίνουμε τον τόπο, θα σας δώσουμε και τα έξοδα και τη δουλειά μας, κύριε διευθυντή, να το κάμετε φυτώριο. Να βγάνετε δέντρα πολλά. Έτσι μονάχα θα σωτηρευτεί το χωριό»,είπε το συμβούλιο στο δάσκαλο,όταν πήγανε να του ανακοινώσουν όσα αποφασίσανε.

-«Σκέφτεστε γνωστικά!Σας συγχαίρω και σας ευχαριστώ για τη δωρεά!»

- «Ποιά δωρεά;  Σε εμάς τους ίδιους μένει το αγρόκήπιο. Του χωριού είναι το σκολείο. Γιατί να μας ευχαριστείται; Επειδή σας βάναμε σε παραπανιστό κόπο;»

-«Για μας δεν είναι κόπος. Κι αν θελήσομε να πούμε, πως είναι μικρός κόπος, σβήνει αυτός στη στιγμή, από τη χαρά που νιώθουμε, όταν αντικρίζομε την πρόοδο, και μπορούμε κι εμείς να δώσομε χέρι,να πάει ο λαός στο καλύτερο».

Περιμένοντας ημέρες καλύτερες

Ο καιρός περνάει. Και χρόνο με το χρόνο η Κλεισούρα βαδίζει από το καλό στο καλύτερο. Από τις πλαγιές το δάσος, σα «χιλιοπόδαρος», απλώνει από χίλιες μεριές να σμίξει με τα σπίτια της Κλεισούρας.Ήτανε τα πεύκα. Κατεβήκανε τα έλατα, ανέβηκε το πουρνάρι, η αριά κι ο λαύρος και φέρανε τον κούκο να λαλεί μέσα στο χωριό.

Μονιασμένοι οι χωριανοί με την εξουσία έχουν ότι τους χρειάζεται από το δάσος. Ακόμη και ξυλεία καστανίσια.  Το καθετί γίνεται με τη γνώμη του δασαρχείου. Το δασικό κεφάλαιο, η μάζα το ξύλο, αβγατίζει από χρόνο σε χρόνο. Επόμενο είναι και τα δασικά προιόντα να αυξαίνουνε προοδευτικά.

Από το άλλο μέρος ο κάμπος αρχίζει να πρασηνίζει βούλες- βούλες. Κι οι χωριανοί θρέφονται με τη μεγάλη ελπίδα,πως το Κράτος θα τους παραχωρήσει τον καστανόλογγο.

Τους τον έταξε ο δασάρχης: «Δείξτε αγάπη στο δάσος», τους είπε, «κι εμείς θα εισηγηθούμε στην Κυβέρνηση, για να σας δώσει δικό σας το δάσος».

Και δείξανε την αγάπη τους με το πάρα-πάνω.Δεκαοχτώ χρόνια τώρα κλαρί δεν πόνεσε εξαιτίας τους.Κανέναν δεν κατάγγελνε ο δασοκόμος, κανέναν δεν δίκασε το δικαστήριο για δασικό ανόμημα.

                             ΓΙΩΡΓΟΥ ΝΤΕΓΙΑΝΝΗ

                           ΜΕΣΑ ΣΤΟΥΣ ΛΟΓΓΟΥΣ

                           1939. 

«Ντιμπέιτ» για αιολικά και Natura

Το υπουργείο Περιβάλλοντος δεν πρέπει να αδειοδοτήσει νέα αιολικά πάρκα σε περιοχές Natura, προκειμένου να προστατεύσει επαρκώς τα φυσικά οικοσυστήματα και τα απειλούμενα είδη. Σύμφωνα με τα αποτελέσματα μιας νέας έρευνας από το Πανεπιστήμιο Ιωαννίνων, οι ανεμογεννήτριες που ήδη βρίσκονται σε διάφορα στάδια αδειοδότησης για περιοχές εκτός Natura επαρκούν για να υπερκαλυφθεί κατά δύο έως τρεις φορές ο εθνικός στόχος για το 2030. Παρά ταύτα, αυτή τη στιγμή εκκρεμεί η αδειοδότηση για επιπλέον 5.514 ανεμογεννήτριες μέσα σε προστατευόμενες περιοχές.

Δήμος Διρφύων Μεσσαπίων | Δημοτικό Συμβούλιο 20/05/20

Ανοιχτή συγκέντρωση και προβολή ντοκιμαντέρ

Παρασκευή 22/5 στις 20:30 παγκόσμια ημέρα βιοποικιλότητας και μια ημέρα μετά την παγκόσμια ημέρα περιοχών Natura.

Σας καλούμε σε ανοιχτή συγκέντρωση και συζήτηση στο θεατράκι Κωτσόπουλου (πάνω από το προσκοπείο Χαλκίδας) με θέμα την καταστροφή της Ευβοιωτικής Φύσης από τη βαριά βιομηχανία των αιολικών.

Ανάλυση των προβλημάτων που δημιουργούν, η εικόνα της περιοχής με την μη αναστρέψιμη καταστροφή από την εγκατάσταση τους.

Ποιες εταιρίες έχουν αιτηθεί τα έργα και ποιοι ωφελούνται τελικά από την εγκατάσταση τους.

Η ανάγκη προστασίας ευαίσθητων οικολογικών συστημάτων και η σχέση με την ποιότητα της ζωής μας.

Πρακτικές αντιμετώπισης συζήτηση για μια βιώσιμη λύση για εμάς και για τις επόμενες γενιές.

Μετά το πέρας της συζήτησης θα προβληθεί το ντοκυμαντέρ "Εμείς είμαστε ο άνεμος" - Somos el viento για την αντιμετώπιση που έχουν φτωχοί μεξικανοι από την επέλαση των αιολικών πολυεθνικών εταιριών στο τόπο τους.

Σας περιμένουμε.

Ελληνικός Ορειβατικός Σύλλογος Χαλκίδας
Φυσιολατρικός Σύλλογος Στενής "Η Δίρφυς"

Ε όχι να τις φάμε και στο κεφάλι!

Δήλωση του Δημήτρη Παρασκευά, Δημοτικού Συμβούλου της «ΛΑΙΚΗΣ ΣΥΣΠΕΙΡΩΣΗΣ ΚΑΡΥΣΤΟΥ», για τη νέα πτώση ανεμογεννήτριας

Ε όχι να τις φάμε και στο κεφάλι!

Κάρυστος, Τρίτη 19 Μάη 2020

Άλλη μια επικίνδυνη εξέλιξη είχαμε στην περιοχή μας καθώς στη θέση Γκούρι Μάδι, κοντά στο Μαρμάρι, ο ρότορας και τα πτερύγια ανεμογεννήτριας κατέρρευσαν υπό συνθήκες άπνοιας, χωρίς ευτυχώς άλλες συνέπειες.

Το τραγούδι του Αλκίνοου Ιωαννίδη για το νερό των Σταγιατών στο Πήλιο